เส้นฝัน

จากการเดินทางแต่ละทิศ แต่ละที อาจจะเหนื่อย หรือหงุดหงิด"เพราะอากาศร้อนน"แบบว่าหมูตกมัน อากาศร้อนที่ไร ก็งี้ละ ...อิอิ...แต่ก็ไม่ค่อยจะเยอะเท่าไรปีนี้ ที่หมูจะตกมัน  ทุกๆปี ตกบ่อยๆ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕  ร้อนนนนน อะ  มาปีนี้ถือได้เลยว่า ตกมันไม่เท่าไร  สงสัยจะปลึ้มกะพี่สาวคนน่ารักใจดี๋ดี เมืองหนองบัวก็เป็นไปได้ .....จากวันที่เดินทำโน้นทำนี่เสร็จ  ตกเย็นมาว่าที่เจ้าสาวคนใหม่ ก็ได้สั่งคนในสังกัตให้มาคอยดูแลทางคณะของเรา...คนใจดีก็ได้มานำทางชมผูภาแห่งหนองบัวลำภู...

วิวสวยๆ 

สวยงาม ถ้ามาช่วงพระทิตย์จะลาลับนี้ต้องชูนิ้วให้เลย สวยยย ขนาดมาตอนที่ลับลาไปละยังเห็นความสวยงามของทิวทัศ เสร็จสับก็พาไปหม่ำอาหารตามใจปาก หม๊ดก็ตบพุงใครพุงมัน หอบตัวกลมกลับที่พักนอนตามสบาย เพื่อรอเช้าวันใหม่ที่แสนจะสดใสสำหรับทุกๆคน และก็แสนจะสุขใจสำหรับใครหลายๆคน"อิ่มท้อง๕๕" และก็เป็นวันที่แสนจะปราบปลึ้มใจที่สุดของครอบครัวแสงสิงห์...ก็ถึงวันเวลาที่พี่สาวคนน่ารักเมืองหนองบัว ที่ได้กระโดดลงจากคาน๕๕๕๕ลงมาไม่มามือเปล่านะคะ ขอบอก พี่สาวคนน่ารักเมืองหนองบัวดันแอบฉก"ห่วง"ลงมาด้วยสิ จะว่าไปห่วงนี้จะเป็นห่วงยางรึว่า ห่วงคอไม่แน้ใจ ...งานนี้ก็ต้องไปถามเจ้าตัวเอาเองค่า...เสร็จจากงานสร้างสรรคสิ่งดีๆละ ก็มาถึงงาน"ยกห่วงคล้องคอ" ใครบางคน๕๕๕๕๕๕๕...วันที่ 3 พ.ค ก็เป็นวันดีคืนดี สำหรับพี่สาวคนน่ารักแห่งเมืองหนองบัวลำภู ...ผู้คนหลากหลายหน้าตา เดินเข้าตรงประตูที่ตกแต่งไปดอกช่อดอกไม้แสนสวยย"ยกเว้นเรา๕๕เดินลัดเอาเลย"

 "อาหารโต๊ะจีนในงาน...ดาดาทานไม่ได้๕๕๕ไม่ทานเนื้อ แต่ก็อิ่มใจ"

อาหารอร่อย ผู้คนสดชื่นเบิกบานตา มองซ้าย เห็นแต่รอยยิ้ม หันขวาก็เจอแต่รอยยิ้ม หันหลังก็เจอกับข้าวข้างๆโต๊ะ...หันตรงไปข้างหน้าเจอเจ้าสาวแสนนสวยควงแขนกับเจ้าบ่าวผู้ลำหน้าว่าที่เจ้าสาว "ตัวโตกว่า๕๕"

 "พี่เขยกับพี่สาวยิ้มมสดใส"

เจ้าสาวกับเจ้าบ่าวต้อนรับแขกเสร็จ...สักพักมีของชำรวยมาแจกอีก อย่ากรี้ด ดด นานๆได้ที๕๕๕...ได้กระเป๋ามาอันนึ่ง เจ้าสาวบอกว่าขอให้รำให้รวยเงินทองเต็มๆๆ

 "พี่ทอม รับของชำรวย"

"เต็มไหนไม่รู้เจ้าสาวไม่ได้บอก แต่ก็คิดในใจเต็มบ้านเต็มเมืองเต็มกระเป๋านู๋ดาทุกๆเวลานะคะ สาธุๆๆๆ"พอถึงเวลาก็เข้าพิธีตามแบบของบ้านเฮ้า ใช้เวลานานหน่อยไม่รู้ว่าที่เจ้าสาวกับเจ้าบ่าวเมื่อยหรือเปล่าน๊า อิอิ ... งานนี้ คนรอดูอยู่ด้านนอกก็ลุ้นไปตามๆ เหมือนกับผู้คนที่นั่งอยู่ในพิธี อากาศร้อนขนาดไหนก็เห็นแต่รอยยิ้มของผู้รวมงาน ...ไม่ว่าจะเป็นวันแบบไหน ทุกๆคนก็มีแต่รอยยิ้มผสมเสียงหัวเราะ นั่งรอไปนั่งรอมา แอบเดินไปซะโงกที่หน้าต่างดูสิ  ไม่ได้ไปดูไรนะ ไปดู ค่าสินสอดด๕๕๕๕๕๕ ไม่รู้เท่าไรแต่ก็ดู ว๊ายยย กรี้ด ดดดดดดดด

 "อยากได้อะ"

กว่าจะถึงวันนี้อะไรหลายๆอย่างมันก็คงเททับทั่งสอง กว่าจะเดินละก้าวมาจนถึงวันนี้ได้ต่างคนก็ต่างผ่านอะไรต่อมิไรมาเท่าๆกัน กว่าจะมาถึง ณ เวลานี่ สองมือที่รวมประสานกันมาประคองกันมาก็ถึงจุดฝัน ...

 "โลกใบนี้ไม่ได้มีแค่สองคน และก็ที่ตรงนี้ ไม่ได้มีแค่สองคน  อีกไม่นานจะมีเพิ่มขึ้นมา 1-2-3"

ณ เวลานี้ ณ ตอนนี้ ฝันที่หนึ่งเคยวาดไว้ ก็ได้เป็นจริงขึ้นมา...ฝันอันที่สอง ที่วาดและฝันเอาไว้ วันนี้อาจยังไม่ได้แตะฝัน ไม่นานฝันนั้นเราก็คงเอามากอดไว้ได้..... เป็นแบบที่ตัวเราเป็น อยู่แบบที่ตัวเราอยู่ได้ และก็เป็นพี่สาวพี่เขยที่น่ารักของ หมูดาดาต่อไปแบบนี้ ก็ดีพอละ

ชอบรูปนี้จังเลย

ถึงเวลาที่ต้องเดินทางกลับภูมิลำเนา ถิ่นตัวเองละ๕๕๕ กลับสุรินทร์ รอบอกเจ้าสาวละแล้วเวลาก็มาถึงเจ้าสาวเดินมา เราต้องรีบไปบอก"หนูจะกลับบ้านละน๊า" ช่วงเวลาที่นั่งรอเจ้าสาวอยู่ ก็นั่งอยู่กับ "ครูโคมไฟ"ผอ โรงเรียนบ้านนาแอง ผู้หญิงที่เก่งผสมใจดี ต่อผู้คน ไม่ว่าจะใจดีต่ออาจารย์ลูกน้อง หรือแม้แต่เด็กๆในโรงเรียน ...ได้พูดคุยสักพัก แต่ก็ อบอุ่นใจ ที่มีครูมานั่งอยู่ด้วย ถึงจะเป็นเวลาแค่น้อยนิดก็ตามแต่ก็รับรู้ได้ถึงข้างใน มันอบอุ่น ...

 "ครูโคมนั่งด้วย ครูท้องไม่ดีแต่ก็นั่งอยู่ด้วยน่ารักไม๊ค๊า ผอ โรงเรียนบ้านนาแอง"

แต่เสียดายอย่าง ไปเมืองอุดร สองครั้ง แต่ก็ไม่ได้ออกไปรับประทานอาหารค่ำกับครูเลยสักครั้ง"คิดน้อยใจนิดๆ" ครูก็คงคิดเหมือนกัน แต่ก็นะไม่เป็นไร วัน และ เวลายังมีเยอะไม่วันนี้หรือพรุ่งนี้ มันก็มีวันต่อไปเช่นกัน นาฬิกาไม่เคยหยุดหมุน ก็เหมือนชีวิตคนไม่เคยหยุดเดิน ...และ วันนี้ ดาดาเป็นลูกหลานสุรินทร์ ไม่แน้ในวันข้างหน้าดาดาอาจได้เป็นลูกหลานเมืองอุดรก็เป็นไปได้ใช่ไม๊...วันนี้ดาดาไม่ได้ไปทานอาหารรอบค่ำกับครูแต่ก็ยังมีวันที่ดาจะได้รวมรับประทานอาหารกับครู เหมือนกับการเดินทาง ตรงนี้อาจไม่ได้เดินไป แต่สักวันก็ต้องเดินไป .....รอวันเวลาไปทานข้าวกันเด้อค่า ...ไม่ว่าวันนี้ พรุ่งนี้  ณ ที่ตรงนี้ยังมีความภาคภูมิใจอยู่เสมอ

edit @ 31 May 2009 19:20:28 by เส้นฝัน

 02 พ.ค 2009 มอบเสื้อกีฬาแด่เยาวชนไทย ที่ หนองบัวลำภู

การเดินทางสานฝัน แต่งแต้มสีสัน แบ่งปันรอยยิ้ม ที่กาญจนบุรี ก็จบลงไปด้วยความภาคภูมิใจ สำหรับผู้รับและก็ผู้ให้....รวมเป็นนึ่งอันเดียวกัน.... จากกาญ กิจกรมมก็มีต่อในปีนี้  ออกจากกาญ ก็ได้มีเวลาไปพักผ่อนตาก อากาศ"ตากแดดที่จ้ามั่กๆ เกาะสมุย" อยู่สิบวัน ก่อนจะเดินทางรวมแต้มสีสันให้เยาวชนไทย

    "หาดแม่น้ำ เกาะสมุย

                                 " สามหนุ่มสามมุม ลูกชาย"

ณ หนองบัวลำภู ที่เป็นจุดที่สร้างสีสันในปีนี้ ที่ว่ามีความรู้สึกที่ดี และก็งดงาม พูดง่ายๆ ปีนี้ถือว่าคุ้มค่ากับการเดินทางเป็นที่ซุ๊ดส์!!! ถ้าพูดแบบภาษาชาวบ้านก็คง เป็นที่พูดว่า ยิงนกที่เดียวได้สองตัว แต่สำหรับเรา คงต้องพูดว่า ลงบ้านครั้งเดียว สุดคุ้ม ได้เห็นรอยยิ้มเด็กน้อยๆที่กาญ และยังได้เห็นรอยยิ้มของเยาวชนไทยที่กำลังจะโตขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในวันข้างหน้า  ที่สำคัญ

จะเป็นเยาวชนที่ไม่ยุ่งเกี่ยวกับสิ่งเสพติด ยึดติดเอากีฬาเป็นที่ตั้ง ...สุดแล้วก็ปลึ้มใจ มากๆ  และแล้ววันเวลาก็มาถึง การเดินทางจากเกาะสมุยมุ่งตรงสู่สุวรรณภูมิ ไทย ต่อตรงไป เมืองอุดร ตีเวลาได้เลยทั้งวัน ในการต่อเครื่อง ต่อไป เหนื่อยแค่ไหนก็ รู้สึกอบอุ่น ไปถึงเมืองอุดร ทุ่มนิดๆ ได้มีพี่สาวที่น่ารักใจดี มารอรับ

พี่สาวตัวเล็กๆที่น่าร๊ากก

น่าจะเป็นธรรมดาของว่าที่เจ้าสาวคนใหม่แห่งหนองบัวลำภู ยุ่งยากกับงานเตรียมเป็นเจ้าสาวยังไม่พอต้องมาคอยตอนรับคณะของเราอีก คิดดู แบบนี้หาได้ที่ไหน เน้อ เจอกันเสร็จสับ ก็พาวนในตัวเมืองอุดรสักหน่อย กลางคืนมืดๆ ๕๕๕คงไม่ใช่เพราะ งงกับเส้นทางอะเปล่าไม่แน้ใจ แต่พี่สาวก็ พาชมเมือง รอบๆสนามบินนานาชาติอุดรได้สำเร็จ แล้วก็ได้แวะทานอาหารกันในร้านที่ตกแต่งได้บรรยายกาศดีมาก แต่ก็น่าเสียดายวันที่ไปถึงเป็นวันแรงงานผู้คนไม่เยอะ คนงานก็ได้สนุกสนานกับการร้องคาราโอเกะ แต่ก็ยังมาต้อนรับ เสริพอาหารได้อีก อิอิ...เสร็จจากการรับประทานอาหารคำ ก็ต่อตรงไปแห่งเมืองหนองบัวลำภูใช่เวลานั่งรถไปก็เหยียบ 45 นาที ถึงที่พักเสร็จสับ นอนเอาแรงพรุ่งนี้เช้าเราต้องไปทำกิจกรรมสำหรับเยาวชนของไทยต่อไป.........เช้ามา รับประทานอาหารข้าวของเตรียมพร้อม "ยังกะทหารเลย๕๕" เสร็จว่าที่เจ้าสาวคนดีของหนองบัวก็มารับและก็เดินทางกันต่อไปยัง อนามัยของหมู่บ้านดอนย่านาง... เสร็จเดินทางเข้าไปได้เวลาสักพัก คนนำทาง หลง๕๕ แต่ก็ถึงที่หมาย"หมู่บ้านดอนย่านาง ต.หนองภัยศูนย์" ถึงอนามัยนั่งพบปะพูดคุยสักพัก คุณครูใจดีแห่งโรงเรียนบ้านนาแองก็มาถึง

 "คุณครูโคมไฟ ผอ โรงเรียนบ้านนาแอง ที่ใจดี"

      

พอสักพักเราก็เริ่มพิธีมองเสื้อกีฬากันเลยรอบนี้ต้องให้ตัวแทนของ Switzerland เมือง Bern เป็นผู้มอบ งานนี้เล่นเอา คนลุ้นอยู่ทาง Switzerland นั่งใจจดใจจ่อรอดูภาพความประทับใจของทีมน้องใหม่บอลยังบอยไทย...งานนี้ต้องยกความดีให้ สุภาพบุรษท่านนี้  พี่  Tom  Bern ที่ได้ รวมน้ำใจกับเพื่อนๆแฟนบอล http://www.bscyb.ch/สานฝันแบ่งปันสิ่งดีงามให้แด่เยาวชนไทย

 

edit @ 29 May 2009 20:30:01 by เส้นฝัน

มอบ Projector ณ โรงเรียนบ้านดอนสระ อ.พนมทวน จ.กาญจนบุรี  11เมษา 2009

"น้องๆแห่งโรงเรียนบ้านดอนสระ มารอต้อนรับเครื่องโปรแจ๊ตเตอร์"

ในช่วงเวลาที่กลับบ้าน กิจกรรมในทุกๆปีก็มีขึ้นเป็นประจำ ในปีนี้ก็ได้ทำสิ่งที่ดี รวมกับมิตรภาพเพื่อน-พี่ และก็ น้อง ได้รวมกันสานฝัน แต่งแต้มสีสัน แบ่งปันรอยยิ้ม ให้แด่น้องๆ ตามโรงเรียนต่างๆ เท่าที่ พวกเรา จะสามราถทำได้ เท่าทีมีแรงใจแรงกายเดินตามและสานฝันไปให้ถึง  ถึงการเริ่มต้นทำอะไรต่อมิไร มันจะเหนื่อย ขนาดไหน  เราทุกๆคนก็ไม่ ยอม ที่จะท้อ และถอยมัน ไม่ว่า สิ่งเหล่านั้นเราจะหามาได้ มากหรือน้อยนิด แต่เราก็รวบรวมน้ำใจ มอบให้กันและกัน จากจุดเริ่มต้น ที่ในบางครั้งเป็นแค่ "0"แต่่ละทุกๆครั้งมันก็ไม่ได้จบลงที่ไข่ไก่เลยสักครั้ง

"พิธีมอบเริ่มต้นขึ้น ได้มอบให้พระท่านศิลา เป็นผู้มอบให้แด่ตัวแทนครู ก็คือท่าน ผอ ของโรงเรียนดอนสระเอง"

 และในบางทีเราก็คิด อะเราจะทำได้ไม๊ เราจะสานมันได้ไม๊ในแต่ละครั้ง แต่ละครั่งมันก็มีแรงจูงใจ ให้เราเดินสานมันต่อไป ได้แรงใจจากมิตร จากเพื่อน พี่ น้อง และผู้คนรอบข้าง 

"ผอ"เสื้อสีออกเลือดหมูป่าวนิ" และครู เตรียมการฉายเปิดให้ ชมกันแบบสดๆ อิอิ"

ถึงจะไม่มีรัยมากมายแต่ก็ทุกๆคำพูด คำถาม คำแนะนำ แต่ละ คำ ล้วนเป็นกำลังใจที่ดีงาม ที่หาคุณค่าอะไรมิได้ ทุกแรงกำลังใจ ที่ได้มาแต่ละส่วนลึก ตั้งแต่ต้น จนถึงครึ่งฝัน เก็บมันไว้ในส่วนลึกๆ แอบล๊อคกอนไว้อย่างดิบดี ในวันเวลาที่เราท้อ รึ รู้สึกแพ้ สิ่งรอบๆข้างเราก็ได้ ไขมันออกมา ดู ออกมาสัมพัส ได้รู้สึกถึงไออุ่น .....

"พี่สาวคนดีและหลานสาวผู้น่ารัก ไปกันเท่านี้แต่กำลังใจ ที่มีส่งตามไปยิ่งใหญ่กว่าภูผา"

....มิตรที่แสนดี...ในบางครั้ง คนอาจมอบข้าม มันไป แต่สำหรับเรา อยู่ ด้วยเสมอ ไม่ว่าในวันเวลานั้นเราจะทุกข์ รึสุข ก็ยังอยู่กับตัวเสมอ ....จุดเริ่มต้นอาจไม่ได้สวย ในแต่ละก้าวก็มีมิตรที่แสนดีอยู่เสมอ ....ถ้าไม่มีมิตรภาพอันดีงามอย่างเช่นทุกวันนี้...กิจกรรมสานฝัน ของเราก็คงไม่เกิดขึ้น ....ขอบคุณสำหรับมิตร เพื่อน พี่ น้อง ที่รวมสานฝันจนถึง ปีที่ 3....และก็จะมีปีต่อไป

"ครูเสื้อเหลืองที่เป็นครุสอนท่านพระศิลามาตั้งแต่ตัวเท่าลูกเห็บ๕๕๕๕๕๕"

"และแล้วทุกๆสิ่งก็จบลงด้วยไมตรีที่ดีงาม ...อะไรก็ไม่ยิ่งใหญ่เท่ามิตรภาพที่มีให้กัน เริ่มต้นที่สูน ลงท้ายด้วยความภูมิใจ"

แต่ก่อนไม่คอยใส่ใจที่จะเขียนอะไรเป็นเรื่องเป็นราวอะไรนัก ...แต่มาปีนี้ขอเริ่มต้นเขียนและเก็บสิ่งดีๆไว้ ณ ที่ตรงนี้ ไม่ได้คิดว่าใครๆจะได้รับรู้ แต่อยากให้ มีแค่พื้นที่เล็กๆไว้ให้เราได้ขีดเขียนสิ่งที่เราภาคภูมิใจ ที่เราได้รวมสร้างสรรคกับเพื่อน พี่ น้อง  ทุกๆคน ล้วนแต่ไม่ได้เป็นคนใกล้ชิด ไม่ได้เป็นคนในหมู่บ้าน จังหวัดเดียวกัน แต่เราต่างก็ได้เดินทางโคจ มาพบปะพูดคุยกัน มาสร้างมิตรภาพที่ดีให้ต่อกัน แต่ละคนความคิดความอ่านก็แตกต่างกันไป สิ่งเดียวที่เราไม่แตกต่าง คือความเข้าใจ กำลังใจ และก้  สิ่งดีๆ ถึงแม้จะแค่เอ๋ย แต่มันก็รับรู้ได้ว่า..."เราและนาย" เธอกับฉัน".....

edit @ 30 May 2009 01:06:08 by เส้นฝัน